Ευθέως

Η ωρολογιακή βόμβα

“Άλλη καταστροφή, που δεν την φανταζόμεθαν,
εξαφνική, ραγδαία πέφτει επάνω μας,
κι ανέτοιμους – πού πια καιρός – μας συνεπαίρνει.”
(Κ.Π.Καβάφης, Τελειωμένα)

Γράφει ο Σταύρος Κότσιρας

Για την ώρα, η καταστροφή, για την οποία κάνει λόγο ο Καβάφης, δεν είναι βεβαίως (και ευτυχώς!) συντελεσμένη, αλλά υπάρχει εν δυνάμει και απειλεί να ξεσπάσει, φορτίζοντας το δυναμικό της μέρα με τη μέρα. Μιλώ, φυσικά, για την τροπή που παίρνει το αποκαλούμενο προσφυγικό / μεταναστευτικό πρόβλημα. Οι ροές των απελπισμένων ανθρώπων, είτε αυτοί φεύγουν από τη φωτιά του πολέμου είτε από τη φτώχεια των πατρίδων τους, συνεχίζονται ασταμάτητα προς τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου και καταλήγουν να είναι μη διαχειρίσιμες, όπως προειδοποίησε μόλις χτες την Ευρωπαϊκή Ένωση ο αρμόδιος υπουργός Μιχάλης Χρυσοχοϊδης μιλώντας στις Βρυξέλλες. Η βοήθεια που ζητείται από αυτήν απευθύνεται σε ώτα μη ακουόντων, γιατί όλες οι κυβερνήσεις τρέμουν το πολιτικό κόστος του να δεχτούν να φιλοξενήσουν στις χώρες τους ένα ποσοστό των κατατρεγμένων που τους αναλογεί. Η Γερμανία που το αποτόλμησε δρέπει τις συνέπειες με την απειλητική άνοδο των ακροδεξιών δυνάμεων στο πολιτικό σκηνικό της. Ως αποτέλεσμα προκύπτει το αδιέξοδο. Αδιέξοδο για τη χώρα μας, δυστυχώς, η οποία πρέπει να αντιμετωπίσει σχεδόν μόνη της ένα πρόβλημα με τη μορφή της ωρολογιακής βόμβας – πρόβλημα που δεν το δημιούργησε η ίδια.

Το πρόβλημα υπερβαίνει βεβαίως τις δυνατότητες οποιασδήποτε κυβέρνησης. Για να είμαστε δίκαιοι, ποια προετοιμασία θα μπορούσε να έχει κάνει η Ν.Δ. ενόψει της ανάληψης των κυβερνητικών καθηκόντων της; Καμιά! Τώρα πρέπει να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά και να πείσει τις τοπικές κοινωνίες να δεχτούν το μερίδιο των προσφύγων / μεταναστών που αναλογεί στον πληθυσμό τους. Αυτές όμως αντιδρούν – και μάλιστα σε ορισμένες περιπτώσεις με απαράδεκτο και ντροπιαστικό για τον πολιτισμό μας τρόπους. Οι πρώτες αψιμαχίες έχουν ήδη σημειωθεί και απειλούν να εξελιχτούν σε κάτι μεγαλύτερο. Όμως πάση θυσία οι κάτοικοι των νησιών μας πρέπει να ανακουφιστούν από το μεγάλο βάρος που έπεσε επάνω τους. Άλλωστε, είναι η πρώτη γραμμή άμυνάς μας απέναντι στον εξ ανατολών κίνδυνο που μας δείχνει τα δόντια του. Είναι, λοιπόν, και εθνικό μας καθήκον να μην εξουθενώσουμε αυτούς τους συμπατριώτες μας, αρνούμενοι να συμμεριστούμε αναλογικά αυτό το τεράστιο βάρος.

Είναι αλήθεια ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ένας μετριοπαθής πολιτικός με μεγάλη διείσδυση στο Κέντρο του πολιτικού μας φάσματος, θα δοκιμαστεί πολλαπλώς στην προσπάθειά του να τιθασεύσει τον συντηρητικό κορμό της παράταξής του. Εκεί ανήκει μεγάλο ποσοστό αυτών που αντιδρούν δυναμικά στην πολιτική της προσωρινής ή έστω και μόνιμης φιλοξενίας των ξωμεριτών στα εδάφη τους. Ο κίνδυνος να στείλει ένα σοβαρό ποσοστό ψηφοφόρων της Ν.Δ. σε ακροδεξιούς σχηματισμούς είναι κάτι παραπάνω από προφανής. Ο Μητσοτάκης ήταν προετοιμασμένος να αντιμετωπίσει κατά προτεραιότητα άλλα προβλήματα – το αναπτυξιακό, το φορολογικό, το πρόβλημα της ασφάλειας των πολιτών και άλλα γνωστά προβλήματα. Και ξαφνικά βλέπει μπροστά του ένα πρόβλημα που αποτελεί ασύμμετρη απειλή και για το κόμμα του και για τη χώρα. Πώς θα απασφαλίσει την ωρολογιακή βόμβα; Ποιος πυροτεχνουργός θα ήθελε να είναι στη θέση του; Ωστόσο, δεν έχει άλλη επιλογή από το να δοκιμάσει λύσεις σε αχαρτογράφητα νερά! Ο Θεός βοηθός του! Γιατί
“τραυματισμένος ο τόπος,
τραυματισμένος ο καιρός.”
(Γιώργος Σεφέρης, Τετράδιο Γυμνασμάτων, Β, “Φιλοκτήτης”)