Ευθέως

Πολακισμός: Το ανώτατο στάδιο του συριζαϊσμού

Χτες στη Βουλή απαντήθηκε η μετέωρη απορία αν ο Πολάκης είναι μια ιδιαιτερότητα μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ ή αν πολακισμός είναι ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ. Η πλάστιγγα έκλινε αναμφισβήτητα υπέρ του δεύτερου σκέλους της απορίας: Όχι μόνο καταδείχτηκε ότι συριζαϊσμός (με αυτόν το νεολογισμό εννοώ ό,τι χαρακτηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ) ίσον πολακισμός, αλλ’ ότι ο πολακισμός είναι το ανώτατο στάδιο του συριζαϊσμού.

Γράφει ο Σταύρος Κότσιρας

Χτες το απόγευμα, λοιπόν, επιχειρήθηκε να συνεδριάσει η Προανακριτική Επιτροπή για το γνωστό θέμα με τον Δημ. Παπαγγελόπουλο. Εν σώματι και εν τιμή και δόξη τα συριζαϊκά μέλη της εν λόγω Επιτροπής συνόδευσαν τα εκπεσόντα μέλη της Παύλο Πολάκη και Δημήτρη Τζανακόπουλο μέσα στην αίθουσα, όπου επρόκειτο να συνεδριάσει η Επιτροπή, για να δηλώσουν ότι σύσσωμος ο ΣΥΡΙΖΑ αρνείται να δεχτεί την εξαίρεση των δυο μελών του από τη σύνθεση της Επιτροπής. Η ανυπακοή του ΣΥΡΙΖΑ, όπως ήταν αναμενόμενο, επενδύθηκε με θεσμικά και νομικά προσχήματα. Φυσικά, η συνεδρίαση δεν ξεκίνησε ποτέ και αναβλήθηκε για τρίτη συνεχή φορά.

Στο προχτεσινό σχετικό σημείωμά μου ανέφερα πόσο κολλημένος είναι ο ΣΥΡΙΖΑ με τον πολιτικό ακτιβισμό. Νιώθει ότι παίζει στο δικό του γήπεδο όταν δημιουργεί έκρυθμες καταστάσεις. Η κανονικότητα δεν είναι το κλίμα του. Πασχίζει με όλα τα μέσα να την μετατρέψει σε μπάχαλο. Σε τέτοιες συνθήκες μπορεί να εκτοξεύσει τις αγαπημένες του λαϊκιστικές κορόνες, τις ασύστατες καταγγελίες του και να καταφύγει σε κάθε λογής στρεψοδικίες. Αυτό εννοεί όταν λέει ότι θα ασκήσει “δυναμική” αντιπολίτευση, ότι δηλαδή θα συμπεριφερθεί σαν ταύρος μέσα σε υαλοπωλείο. Αυτή είναι η φύση του. Και, ως γνωστόν, “φύσιν πονηράν μεταβαλείν ου ράδιον εστίν”. Πρώτα βγαίνει η ψυχή κι ύστερα το χούι.

Τώρα τι μέλλει γενέσθαι; Πού θα πάει το πράγμα; Θα επιδιώξει ο ΣΥΡΙΖΑ περαιτέρω όξυνση με το θέμα της Προανακριτικής; Και τι αναμένει να κερδίσει με τη στάση του αυτήν; Θεωρεί ότι θα οδηγήσει την άλλη πλευρά σε σπασμωδικές κινήσεις και ότι θα κερδίσει πόντους σε αυτό το άχαρο παίγνιο; Πιστεύει ότι το κοινό θα “τσιμπήσει” και πάλι σε τέτοιες πρακτικές, όπως έκανε στο παρελθόν, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ βρισκόταν στην αντιπολίτευση; Δεν ξέρω, αλλά δεν το βρίσκω και πολύ πιθανόν. Γιατί αυτό για το οποίο διψάει ο κόσμος σε αυτήν τη συγκυρία είναι η οικονομική βελτίωση, η λύση των προβλημάτων της καθημερινότητας και η ησυχία γενικώς μέσα σε συνθήκες ασφάλειας. Πράγματα δηλαδή που έχει υποσχεθεί η παρούσα κυβέρνηση ότι θα προσπαθήσει να τα δρομολογήσει προς μια επιτυχή εξέλιξη. Και τα πρώτα σημάδια των εφαρμοζόμενων πολιτικών της στην πλειοψηφία τους (οπωσδήποτε όχι όλα) δημιουργούν αισιοδοξία. Όσο για τη συνέχεια, ίδωμεν!