Βολογραφήματα....

«Άρον άρον, σταύρωσον αυτούς»…

Από τις τυχερές πόλεις ο Βόλος, πέρασε «ελαφρά» και απ’ έξω απ’ έξω την πανδημία του κορωνοϊού. Μόνο δύο κρούσματα εμφανίστηκαν και αυτά στην αρχή της πανδημίας, έτσι που τελικά ξεχάσαμε σχεδόν ότι η νόσος καραδοκεί. Όταν δε, άρχισαν να αίρονται τα μέτρα, ήταν σαν το lockdown να μην υπήρξε ποτέ. Μέχρι που δύο ζευγάρια βρέθηκαν θετικά στον covid-19 και η αγωνία επέστρεψε: έχουν γονείς καθηγητές, οι ερχόμενοι από τη Γερμανία «έσπασαν» την καραντίνα, ποιοι ήρθαν σε επαφή μαζί τους. Και να ο ΕΟΔΥ και να οι ιχνηλατήσεις και να η φημολογία και η διακίνηση από στόμα σε στόμα όλων των πληροφοριών που μπορεί να έχει ή να μην έχει ο καθένας.

Στα social media οι διαξιφισμοί πάνε κι έρχονται. Μόνο την κεφαλή των ζευγαριών επί πίνακι δεν έχουν ζητήσει κάποιοι, που ζητούν, πάντως, επιτακτικά, τη δημοσιοποίηση των ονομάτων των «ενόχων». «Να μας πουν ποιοι είναι, έχουμε παιδιά», «ο τάδε δούλευε εκεί», «η κοπέλα εργαζόταν σε αυτό το μαγαζί, μην ξαναπάμε» και άλλα τέτοια, γεμάτα καλοσύνη και κατανόηση…

Είναι υπεύθυνοι αυτοί που έσπασαν την καραντίνα και πήγαν εκδρομές; Σαφώς. Έχουν ευθύνες όσοι έσπευσαν να… προϋπαντήσουν τους Γερμανοφερμένους και πιθανώς να τους αγκαλιάσουν, να τους φιλήσουν και να συγχρωτιστούν μαζί τους, προφανώς χωρίς να κρατούν τις αποστάσεις; Εννοείται. Δικαιολογεί, όμως, αυτό την «ανθρωποφαγία»; Σαφώς όχι.

Οι Βολιώτες τρόμαξαν και τρόμαξαν δικαιολογημένα. Εάν ο ιός έχει μεταδοθεί από τους νοσούντες στα παιδιά και από τα παιδιά στους γονείς τους, τότε σαφώς θα έχουμε πρόβλημα σε όλη την πόλη. Δεν αποκλείεται, όπως ορισμένοι υποστηρίζουν, να «κλείσει» ο Νομός για συγκεκριμένες ημέρες και να μπούμε ομαδικά σε καραντίνα, κάτι που βέβαια είναι απευκταίο απ’ όλους.

Γιατί άραγε τόσο μένος κατά των υπεύθυνων – ανεύθυνων ζευγαριών; Οι Βολιώτες τα ίδια δεν κάνουμε όλο αυτό το διάστημα; Μήπως δεν είμαστε εμείς που στοιβαζόμασταν πρώτα στις πλατείες και τα πάρκα και στην συνέχεια σε καφετέριες και τσιπουράδικα, ανοίγαμε μαγαζιά για take away ποτά και συνωστιζόμαστε καθημερινά έξω από τράπεζες σχεδόν… αγκαλιά; Πού είναι η ατομική ευθύνη; Πού είναι η προσοχή; Πού είναι η τήρηση των αποστάσεων; Μάλλον θα πήγαν κι αυτές για τσίπουρα στην Καλαμπάκα…

Όχι, λοιπόν, να μη δοθούν στη δημοσιότητα τα ονόματα των νοσούντων ζευγαριών. Ούτε των γονιών τους. Να πληρώσουν, ναι. Εάν προβλέπονται κυρώσεις και διώξεις για όσους έσπασαν την καραντίνα, να το πράξουν η Πολιτεία και η Δικαιοσύνη για να παραδειγματιστούν κι οι άλλοι.

Γιατί αν δοθούν τα ονόματα αυτών στη δημοσιότητα, θα πρέπει να δημοσιοποιηθούν και τα ονόματα όλων ημών και υμών που ανέμελοι γυρνούσαμε στις πλατείες σαν να μην τρέχει τίποτα, αγκαλιαζόμασταν σε τσιπουράδικα και ταβέρνες και γενικά ζούσαμε τόσο ρέμπελα, τόσο έξω απ’ ό,τι συνέβαινε γύρω μας, που νιώθαμε τόσο άτρωτοι και δυνατοί…

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΛΑΜΠΡΟΝΙΚΟΥ