Ειρήνη Ημίν

Αυτό το ’20 πότε τελειώνει;

Με τους Τούρκους να «κουνούν» μαντήλι έξω από το Καστελόριζο και με τα κρούσματα να κοντεύουν τα 700 σε καθημερινή βάση, με τον κακό μας τον καιρό να μας έχει αλλάξει τον αδόξαστο και να έχουν έρθει κυριολεκτικά τα πάνω κάτω στη ζωή μας, με αγαπημένους που έφυγαν από κοντά μας, ένα είναι το ερώτημα διανύοντας τον 10ο μήνα του χρόνου: Αυτό το καταραμένο το 2020 πότε τελειώνει;

Οι δέκα αυτοί μαρτυρικοί μήνες που διανύσαμε ήταν ίσως οι πιο περίεργοι –σε ψυχολογικό επίπεδο και όχι μόνο-, μαρτυρικοί, κατσούφηδες μήνες της ζωής μας.

Στην πανδημία η αλήθεια είναι ότι εκτός από τις αντοχές του ΕΣΥ δοκιμάστηκαν κι άλλα πράγματα, όπως οι ανθρώπινοι δεσμοί, οι αξίες, θεσμοί όπως η οικογένεια και κυρίως η ίδια η λογική.

Γιατί κατά τα ψέματα έπρεπε να διαθέτεις πολύ από δαύτη για να τα βγάλεις πέρα αυτή την γρουσούζικη χρονιά. Ακούστηκαν και έγιναν πολλά ευτράπελα –και συνεχίζονται ακόμη- από διάφορες κοινωνικές ομάδες που σίγουρα θα έπρεπε να επιστρατεύσεις πολύ υπομονή, αλλά και λογική για να αντιμετωπίσεις.

Ταυτόχρονα θα έπρεπε να έχεις και την ανάλογη σύνεση ώστε να μην σε πάρει ο φόβος αμπάριζα, που πάντα παραμονεύει. Κάποιοι μάλιστα το έχουν κάνει επάγγελμα να σπέρνουν τον πανικό, συνεπώς έπρεπε να προσέξεις και αυτό το κομμάτι.

Η νέα δεκαετία ξεκίνησε με τους χειρότερους οιωνούς και αυτή την ώρα, λίγο πριν την εκπνοή του 2020 βρισκόμαστε στο σημείο να αναρωτιόμαστε αν θα προκάνουμε να φτάσουμε στο finish ή ο Δεκέμβρης θα μας βρει με…φέσι ή στο κρεβάτι νοσοκομείου με covid;

Η παρηγοριά αυτή την ώρα είναι μόνο μία. Ότι θέλουμε κάτι λιγότερο από 2,5 μήνες για να δείξουμε στο ’20 την πόρτα εξόδου. Μέχρι αυτό να «φάει» πόρτα, ας επιστρατεύσουμε όση ψυχραιμία μας έχει απομείνει  και ας σκάσουμε ένα χαμόγελο…έστω μασκαρεμένο!