ΑΠΟΨΕΙΣ

Δήμος Βερύκιος: Rafale – «Ορφανά» χωρίς Αντισταθμιστικά!

Την ερχόμενη Δευτέρα η υπογραφή για τα Rafale. Αποικιοκρατική η σύμβαση αν τελικώς η Γαλλική αμυντική βιομηχανία πάρει 2,5 δις και δεν επιστρέψει ούτε δεκάρα στην ελληνική Αμυντική Βιομηχανία. Ο Γ. Γεραπετρίτης που ενεπλάκη στην κατάρτιση της σύμβασης υπόσχεται εκ των υστέρων: «Θα κάνουμε το παν ώστε να αναλάβουν υποκατασκευαστικό έργο ελληνικές εταιρίες».

Την προσεχή Δευτέρα επισκέπτεται την Αθήνα η Γαλλίδα υπουργός Άμυνας Φλοράνς Παρλί για να παραστεί μαζί με τον Έλληνα ομόλογο της στην τελετή υπογραφής της σύμβασης για την αγορά των 18 μαχητικών Rafale.

Σαφώς και η απόκτηση των πλήρως εξοπλισμών Rafale,-όπως έχουμε τονίσει από τη πρώτη στιγμή- αποτελούν πολλαπλασιαστές ισχύος στο θέατρο των επιχειρήσεων έναντι της εξ Ανατολών γείτονος.

Για τον λόγο αυτό μπορεί και να χαρακτηριστεί «ιστορική απόφαση». Καμία αντίρρηση!

«Ιστορική» ως προς την επιλογή, ως προς το πρώτο βήμα του έκανε η παρούσα κυβέρνηση και προσωπικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης όπου εν μέσω των επιθετικών ενεργειών της Τουρκίας, τον Σεπτέμβριο του 2020 εξέφρασε την πολιτική βούληση να προβεί άμεσα – αμεσότατα στην προμήθεια 18 οπλισμένων Rafale. Επιλογή που άλλωστε είχε ευρεία αποδοχή και στην Βουλή.

Όμως η «ιστορικότητα» της συγκεκριμένης επιλογής κινδυνεύει να αμαυρωθεί από την προς υπογραφή Σύμβαση που -όπως έχουμε επισημάνει σε προηγούμενο σημείωμα μας- έχει αποικιοκρατικά χαρακτηριστικά και είναι ετεροβαρής προς όφελος της Γαλλικής πλευράς.

Χειροκροτήθηκε το γεγονός ότι στην συγκεκριμένη σύμβαση – ίσως για πρώτη φορά στα χρονικά- δεν ενεπλάκησαν παραδοσιακοί μεσάζοντες που “νομίμως“ διεκδικούν την μίζα τους. Ωστόσο τα πάντα κρίνονται εκ του αποτελέσματος και δυστυχώς στην εν λόγω σύμβαση -εάν παραμείνει ως έχει- το αποτέλεσμα κινδυνεύει να είναι εις βάρος του αγοραστή, δηλαδή της Ελλάδας.

Η σύμβαση για τα Rafale δεν διαθέτει όραμα, στρατηγικό βάθος υπέρ της ευρωπαϊκής ιδέας για κοινή αμυντική βιομηχανία. Επικεντρώνεται αποκλειστικά στο εμπορικό κομμάτι αποστέλλοντας στην διεθνή αγορά ένα καθόλου κολακευτικό μήνυμα ότι δηλαδή οι Γάλλοι βρήκαν στην ανάγκη τους Έλληνες και τους πάτησαν στο λαιμό ! Τους πήραν 2,5 δις ευρώ για 18 Rafale και δεν πρόσφεραν το παραμικρό στην ελληνική αμυντική βιομηχανία.

Ε Όχι ! Δεν είναι έτσι ! Ή μάλλον δεν θα πρέπει να είναι -καθόλου- έτσι…

Η πώληση των Rafale στην Ελλάδα, την πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που τα ενσωματώνει στην Πολεμική της Αεροπορία δεν είναι “αρπαχτή” ή μάλλον δεν θα πρέπει να είναι «αρπαχτή» γιατί κάτι τέτοιο -εάν τελικώς συμβεί- αδικεί πρωτίστως την Γαλλία αλλά και την Ελλάδα καθώς θα εμφανίζεται ως χώρα υποτελής…

Αδικεί την ΕΕ και την Ευρωπαϊκή Αμυντική Βιομηχανία που το όραμα της είναι η συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και η συμπαραγωγή. Γι αυτό και πρέπει τούτη η «μαύρη τρύπα» να κλείσει πριν υπογραφεί η σύμβαση.

Η Φλοράνς Παρλί, η αγαπητή υπουργός Άμυνας της Γαλλίας καθώς ετοιμάζεται να επισκεφτεί την Ελλάδα οφείλει να γνωρίζει και να λάβει σοβαρά υπόψη της τον πολυετή αγώνα του Σερζ Ντασό κατασκευαστή του Rafale που πάσχιζε να το μπάσει στην ελληνική Πολεμική Αεροπορία όχι μόνο για εμπορικούς λόγους αλλά και για συναισθηματικούς λόγω των οικογενειακών δεσμών που είχε με την Θεσσαλονίκη και πρωτίστως λόγω στρατηγικής .

Ο Σερζ ουδέποτε είδε την διάθεση των Rafale στην Ελλάδα ως μια απλή αγοροπωλησία, ως ένα τυπικό ντιλ. Πάντα στις συζητήσεις που είχε με την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία των Αθηνών έθετε την γεωπολιτική διάσταση, την συνεργασία των δυο χωρών στην αμυντική βιομηχανία και την ευρωπαϊκή συμπαραγωγή.

Πριν από είκοσι χρόνια ακριβώς, αρχές του 2001, μετά από έντονο παρασκήνιο και την επίμονη προσπάθεια του Σερζ Ντασό και των τότε συνεργατών του, για πρώτη φορά προσγειώθηκαν στην Τανάγρα δυο Rafale επιστρέφοντας από το Ντουμπάι.

Στην Τανάγρα ήρθε με το προσωπικό του αεροπλάνο το αγαπημένο του Φάλκον και ο Σέρζ Ντασό, ο οποίος με κατηγορηματικό τρόπο παρουσία του Γάλλου πρέσβη μου είχε δηλώσει: « Η Ελλάδα είναι η δεύτερη πατρίδα μου γι αυτό και ήρθα εδώ να παραστώ στην άφιξη των Rafale , των μαχητικών του μέλλοντος που κάνουν την διαφορά». Μάλιστα ο Σερζ Ντασό είχε αναθέσει ειδική αποστολή στον εδώ εκπρόσωπο της Dassault Group, τον Ανρί Λερουά να αναζητήσει τρόπους συνεργασίας με την ελληνική αμυντική βιομηχανία διότι πίστευε ότι η συνεργασία με την Ελλάδα θα πρέπει να είναι σε στρατηγικό και όχι μόνο σε εμπορικό επίπεδο καθώς το μέλλον των εμπορικών σχέσεων μεταξύ των χωρών περνάει μέσα από συμπαραγωγές και κοινές δράσεις.

Προς αυτή την κατεύθυνση κινήθηκε και ο μετέπειτα Γάλλος πρέσβης στην Αθήνα Delaye Bruno…

Μπορεί μετά τον θάνατο του Σερζ Ντασό ο Γαλλικός αεροναυπηγικός κολοσσός να πέρασε σε χέρια τεχνοκρατών και ο “Τσέο” (CEO) του Dassault Group να μην έχει τέτοιου είδους ευαισθησίες….

Μπορεί ο CEO να αγνοεί -συνειδητά ή μη- την άγραφη «Διαθήκη» του Σέρζ Ντασό και να απορρίπτει το όραμά του περί συμπαραγωγής με την ελληνική αμυντική βιομηχανία.

Μπορεί ο CEO της Dassault για το στενό συμφέρον του Ομίλου που διευθύνει να αποφεύγει να μπει στην διαδικασία διάθεσης Αντισταθμιστικών Ωφελημάτων στον αγοραστή, δηλαδή την Ελλάδα…

ΟΜΩΣ γι αυτό είναι ΕΔΩ οι κυβερνήσεις των δυο χωρών για να πουν όπως πρέπει τα “φωνήεντα” στα golden boys της Dassault aviation και των λοιπών Γαλλικών αμυντικών βιομηχανιών (Thales- Safran group – Mbda) που εμπλέκονται στο συγκεκριμένο πρόγραμμα και να υπενθυμίσουν στους CEO των εν λόγω Group ότι είναι διακρατική απαίτηση η εμπλοκή ελληνικών αμυντικών βιομηχανιών στο πρόγραμμα του Rafale και να τους υποχρεώσουν να το υλοποιήσει.

Μπροστά στα Κράτη οι CEO φαντάζουν νάνοι…

ΕΚΤΟΣ και εάν ήταν συμφωνημένο εξ αρχής με την κυβέρνηση των Αθηνών να μην υπάρξουν Αντισταθμιστικά Ωφελήματα στην αγορά των Rafale , κάτι το οποίο φαντάζει ως απίθανο σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

Δεν είναι δυνατόν το συμβόλαιο της Dassault με την Ινδία για τα Rafale να προβλέπει 60% συμπαραγωγή και με την Ελλάδα 0% ! Δεν υπάρχει Έλληνας που μπορεί να φανταστεί ότι τα στελέχη της Dassault Group που ήρθαν στην Αθήνα για την διαπραγμάτευση είχαν στην φαρέτρα τους σενάριο συμπαραγωγής και ΑΩ maximum 20% αλλά η ελληνική πλευρά δεν έθεσε θέμα Αντισταθμιστικών Ωφελημάτων…

Δεν είναι δυνατόν οι Γάλλοι να μην έχουν μπορέσει να προωθήσουν το Rafale στις Χώρες επιτροπής τους όπως είναι η Ελβετία και το Βέλγιο, αλλά έρχονται στην Ελλάδα ως αποικιοκράτες. Μα ούτε service Center δεν φτιάχνει στην Ελλάδα η Mbda για την συντήρηση των βλημάτων η οποία λέει θα γίνεται στην Γαλλία ! Γιατί βρε “κλεφτόπουλα“ η Ελλάδα δεν έχει τεχνικούς , δεν διαθέτει μυαλά ; Ας μας πει η κα Χριστίνα Ραμοντ όσο καιρό βρίσκεται στην Αθήνα και πηγαινοέρχεται με το βανάκι από το “The Margi” της Βουλιαγμένης στο γραφείο στο Κολωνάκι έκανε έρευνα αγοράς και διαπίστωσε ότι οι Αλγερινοί, οι Τυνήσιοι και λοιποί αλλοδαποί τεχνικοί της Mbda που συντηρούν τα βλήματα στην Γαλλία είναι πιο έξυπνοι και ποιο ικανοί από τους Έλληνες; Ας μας εξηγήσει ο Σαν Κλοντ Πιτσιρίλο ως επικεφαλής της Dassault Group για την κατάρτιση της σύμβασης γιατί ειναι μηδενική η Ελληνική Προστιθέμενη Αξία ; Γιατί δεν προβλέπεται ούτε ένα Αντισταθμιστικό Ωφέλημα , ούτε μια συμπαραγωγή με καμία ελληνική αμυντική βιομηχανία ;

Δεν είναι δυνατόν η αμερικανική Lockheed Martin στην τελευταία σύμβαση για τον εκσυγχρονισμό των F-16 να χορηγεί Αντισταθμιστικά Ωφελήματα ύψους 350 εκατομμυρίων και η Γαλλική Dassault να μην δίνει ούτε ένα ευρώ στην πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που επιλέγει το Rafale !

Αυτά δεν γίνονται ούτε στα κινηματογραφικά έργα του Κώστα Γαβρά. Νομίζω θα συμφωνεί ο αγαπητός καθηγητής Γιώργος Γεραπετρίτης με τον συνάδελφο του καθηγητή Ευάγγελο Βενιζέλο που συνηθίζει να λέει ότι σε μια σύμβαση ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες. Μόνο που στην σύμβαση των Rafale ο διάβολος δεν κρύβεται αλλά χορεύει προκλητικά μπροστά από τις γραμμές…

Ας μην το κουράζουμε άλλο. Έστω και την ύστατη στιγμή θα πρέπει να βρεθεί λύση ώστε να προβλεφθεί η ύπαρξη Αντισταθμιστικών Ωφελημάτων και να καθοριστεί με σαφήνεια
το ύψος αυτών. Κρατάω την δήλωση- δέσμευση του Γ. Γεραπετρίτη στο ραδιόφωνο του Alpha 989 ότι η κυβέρνηση θα κάνει το παν ώστε μέσω της συγκεκριμένης σύμβασης να δοθεί υποκατασκευαστικό έργο σε ελληνικές εταιρίες.

Αναμένουμε να το δούμε. Διαφορετικά θα πρόκειται για μια εμπορική συμφωνία αποικιοκρατικού χαρακτήρα που θα καταρρίπτει το αφήγημα Μακρόν – Μητσοτάκη για στρατηγική συνεργασία στο πνεύμα του διαχρονικού συνθήματος : «ΕΛΛΑΣ -ΓΑΛΛΙΑ -ΣΥΜΜΑΧΙΑ»

Θα είναι μια σύμβαση «αγκάθι» στην προοπτική κοινής ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας. Δεν γίνεται να παρέχουν στην Ελλάδα Αντισταθμιστικά Ωφελήματα οι Αμερικανοί και θα κάνουν το “παγώνι” οι Γάλλοι ;

(Ο Δήμος Βερύκιος είναι δημοσιογράφος)