Λόγια του Αέρα

Δεν τα βρίσκουν πουθενά…

Ακόμη και σε μία τέτοια κρίσιμη στιγμή που βιώνει όλος ο πλανήτης, οι ηγέτες της Ευρώπης φαίνεται ότι δεν μπορούν να βρουν κοινό βηματισμό και το οικοδόμημα που λέγεται Ε.Ε. πηγαίνει περίπατο.

Οι χώρες της Ευρωζώνης, καλούνται η κάθε μία να διαχειριστεί η δική της κρίση απέναντι στην πανδημία του κορονοϊού κι ενώ κανείς θα περίμενε να υπάρχει συστράτευση έτσι ώστε να υπάρξει μια συμφωνία και στήριξη των χωρών της Ευρώπη, αντ’ αυτού υπάρχει βαθύς διχασμός, κυρίως, όσον αφορά στο αν πρέπει ή όχι να προχωρήσουν σε κοινό δανεισμό από την αγορά για την αντιμετώπιση της ύφεσης που σε κάποιες χώρες αναμένεται, σε κάποιες άλλες βρίσκεται προ των πυλών και σε άλλες είναι ήδη υπαρκτή.

Σε ρόλο “πυροσβέστη” η Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν, προσπαθεί – όχι πάντα με επιτυχία οφείλουμε να παραδεχτούμε – να υπάρξει σύγκλιση και “χρυσή τομή”, ωστόσο η στάση του Βερολίνου και άλλων χωρών δεν αφήνει και πολλά περιθώρια συζήτησης. 

Η έκδοση κορωνοομολόγου έχει γίνει “μπαλάκι” μεταξύ των αρχηγών των κρατών, ενώ μάλλον αυτό που δεν έχει γίνει κατανοητό από ορισμένα κράτη, μέσα σε ένα οικονομικό χάσμα στην Ε.Ε. που όλο και βαθαίνει και τα κράτη βρίσκονται πλέον με την πλάτη στον τοίχο, δεν είναι πότε θα βγει η κάθε χώρα από την κρίση, αλλά να βγουν οι χώρες το συντομότερο δυνατόν.

Το θέμα είναι, κατά πόσο διαμορφώνεται από τους ηγέτες των κρατών μία στάση που θα ωφελήσει τα κράτη μέλη της Ευρώπης κι όχι ο “καθένας για την πάρτη του”, αλλιώς, αναρωτιέται κανείς για ποιο λόγο υπάρχει η Ε.Ε. όταν δεν μπορεί να διαχειριστεί από κοινού και προς όφελος όλων των κρατών μια τέτοια κρίση;