ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ

Κατάργηση του 8ωρου με ολίγη από #metoo

Το εργασιακό νομοσχέδιο έρχεται κατευθείαν από το παρελθόν. «Πασπαλίζεται» όμως με «εκσυγχρονισμό» και «φεμινισμό».

Όταν στο πρωτοσέλιδο μιας μεγάλης κυριακάτικης εφημερίδας όπως «Το Βήμα» βλέπεις διαρροές για το περιεχόμενο του εργασιακού νομοσχεδίου… καταλαβαίνεις: Είναι το τελικό τεστ για το «πλασσάρισμα» ενός νόμου που η κυβέρνηση γνωρίζει πως θα προκαλέσει κοινωνικές αντιδράσεις. Άλλωστε το είχε προβλέψει κι ο Κυριάκος Μητσοτάκης όταν πρώτη φορά το ανακοίνωσε στην Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης στις 13 Σεπτεμβρίου του 2020.

Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που κάνει τα εξής: Καταργεί το 8ωρο. Ορίζει πως οι εργαζόμενοι θα εργάζονται έως και 11 ώρες με απλήρωτες υπερωρίες. Καταργεί τον «παπανδρεϊκό» νόμο 1264/82 για τις απεργίες και την συνδικαλιστική δράση. Περιορίζει την δράση των συνδικάτων μετατρέποντας πλευρές της σε ποινικό αδίκημα. Μειώνει έτσι την δυνατότητα αντιστάσεων σε κάθε μορφή εργοδοτικής αυθαιρεσίας.

Πρόκειται για διατάξεις που έρχονται κατευθείαν από το παρελθόν, τις δεκαετίες του 60 και του ‘70. Τότε που ο υπουργός Εργασίας της Ν.Δ, Κωνσταντίνος Λάσκαρης δήλωνε πως «δεν θα επιτρέψομεν την πάλην των τάξεων».

Σε αυτά όμως η κυβέρνηση θα προσθέσει μία ακόμη πολιτική λαθροχειρία. Θα υποστηρίξει πως ένα τέτοιο νομοθέτημα έρχεται για να επιλύσει –καθ’ όλα υπαρκτά –προβλήματα ισότητας των φύλων στην εργασία.

Οι παραπάνω αναχρονιστικές διατάξεις του, θα συνοδεύονται από ρυθμίσεις που η κυβέρνηση –ούτε λίγο, ούτε πολύ- θα μας πει ότι δικαιώνουν το κίνημα #metoo. ‘Όπως τουλάχιστον αυτή το αντιλαμβάνεται.

Έτσι λοιπόν πιθανότατα θα περιλαμβάνει ρυθμίσεις που θα αφορούν άδειες για αμφότερους τους γονείς. Ίσως και κάποια «ευχολόγια» για την ισότητα στην εργασία και την αποτροπή της παρενόχλησης. Όπως επίσης και κεφάλαιο για την διευθέτηση της εξ’ αποστάσεως δουλειάς.

Για να καταλάβει κανείς το πώς εννοεί όμως αυτή την υπόθεση η κυβέρνηση, καλό θα είναι να ανατρέξει στην περίοδο που ήταν …αντιπολίτευση. Μια καλή ημερομηνία είναι η 12η Μαίου του 2019. Τότε που στο πλαίσιο των προεκλογικών του εμφανίσεων ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε διακαναλική συνέντευξη είχε κάνει δηλώσεις υπέρ ενός σύγχρονου τρόπου εργασίας.

Μεταξύ άλλων είχε αναφέρει και το εξής: «Μερικές φορές το να δώσεις σε μία γυναίκα τη δυνατότητα να δουλεύει από το σπίτι της είναι καλό, δεν είναι κακό. Μπορεί να πηγαίνει κόντρα στην παραδοσιακή εργασία, οκτώ ώρες και πέντε μέρες την εβδομάδα, αλλά είναι καλό».

Βέβαια το γιατί αυτή η «καινοτομία» πρέπει να αφορά αποκλειστικά τις γυναίκες, δεν μπήκε στον κόπο να το εξηγήσει. Άλλα εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς την αντίληψη που υποκρύπτεται πίσω από αυτή την πολιτική θέση.

Το μεγάλο στοίχημα
Ας μην γελιόμαστε. Για την κυβέρνηση το εργασιακό νομοσχέδιο είναι ίσως το μεγαλύτερο πολιτικό στοίχημα της θητείας της. Αυτός είναι ο λόγος που το προετοιμάζει μήνες, και το ανέθεσε τελικά στον Κωστή Χατζηδάκη. Τον αντιπρόεδρο του κόμματος και ένα πολιτικό στέλεχος με σαφέστατο νεοφιλελεύθερο στίγμα.

Τα περιεχόμενα του νομοσχεδίου αντανακλούν τον «σκληρό πυρήνα» των αντιλήψεων της σημερινής ηγετικής ομάδας της Νέας Δημοκρατίας. Στις διατάξεις του «τέμνονται» οι απόψεις της φιλελεύθερης πτέρυγας, του (ακρο)κεντρώου εκσυγχρονισμού αλλά και των ειδικών σχέσεων με μια συγκεκριμένη πτέρυγα της εγχώριας επιχειρηματικότητας. Είναι επίσης το νομοσχέδιο με το οποίο φιλοδοξεί να κερδίσει την εκτίμηση των συντηρητικών κύκλων της Ευρώπης.

Παρόλα αυτά η κυβέρνηση δεν έχει το πολιτικό θάρρος να πει τι πραγματικά θέλει να κάνει. Γι αυτό και «πασπαλίζει» το νομοθέτημά της με αναφορές στην «σύγχρονη εργασία» και στην «ισότητα των φύλων».

Γεγονός που προσβάλει αυτούς που όντως θέλουν να πορευθούν σε τέτοιους δρόμους, του μέλλοντος. Είτε συζητώντας για την μείωση του εργάσιμου και την αύξηση του ελεύθερου χρόνου, είτε αναζητώντας τρόπους απαλλαγής (και) της εργασιακής ζωής από τα πατριαρχικά στερεότυπα.

Γεράσιμος Λιβιτσάνος