Ψυχοποιητικά Θέματα

Μάσκες: της Ζωής, του Θεάτρου, της Δυστοπίας;

Δεν γνωρίζουμε κατά πόσο “κοροϊδευόμαστε” με τις “ιατρικές” μάσκες (και τη σημασία τους…). Εννοώ ότι, αφενός, μάλλον για ψυχολογικούς και πολιτικούς λόγους (κι όχι ακριβώς “ιατρικούς”) μας τις επιβάλλουν και, αφετέρου, κάποια γκάμα προστασίας (20-98%… εξαρτωμένου της ποιότητας, είδους, τρόπου χρήσης) προσφέρουν…

Δυστυχώς και παραδόξως, μετά από 4+ μήνες covid19, 3.5 εκατομμύρια “γνωστά” κρούσματα 1/4 εκατ. “δηλωμένους” νεκρούς και εμπειρία/μελέτες άλλων κρατών (…), ακόμη λείπουν αντικειμενικές κι ομόφωνες επιστημονικές πληροφορίες για τη χρησιμότητα της στη διασπορά του ιού.

«Είναι ΚΥΡΙΩΣ χρήσιμη στους ίδιους τους ασθενείς, προκειμένου να μην μεταδώσουν τον ιό. ΠΙΘΑΝΩΣ να προστατεύει και τους υγιείς που τη φοράνε, για να μην κολλήσουν από άλλους. ΔΕΝ έχουμε πολύ ΚΑΛΑ επιδημιολογικά δεδομένα, που να μας το δείχνουν, αλλά ΙΣΩΣ να προστατεύει ΛΙΓΟ η μάσκα. Το πιο σημαντικό είναι όμως να τη φοράμε σωστά», είπε ο επιδημιολόγος καθηγητής Δρ. Λύτρας [συνοψίζοντας τη γνώση των ειδικών].

Εσείς τι καταλάβατε; Προστατεύει λίγο ή πολύ; Ποιους; Καθόλου ή λίγο τους μη ιικούς φορείς; Υποχρεωτική για τους φορείς ιού για να μην μολύνουν άλλους;

Οπότε φορέας ή μη φορέας (με τόσα λίγα τεστς στην Ελλάδα ποιος να γνωρίζει τι… ιού, ας μασκοφορεθούμε (ας ράψει/φτιάξει όποιος μπορεί μια πάνινη “εμβληματική” πολλαπλής χρήσης μάσκα κι ας τη σιδερώνει/πλένει/απολυμαίνει καθημερινά κι ας επαναχρησιμοποιεί, για λόγους οικονομίας…) α) σίγουρα για να γλυτώσουμε το πρόστιμο κι β) ίσως και να βοηθήσουμε…

Γραφειοκρατικές/πολιτικές “ασυνεπείς” “γελοιότητες” λένε (όχι αδικαιολόγητα) αρκετοί. Ίσως. Αλλά ομολογουμένως και λογικά ΑΝ γίνεται σωστή χρήση κάποιοι “λίγοι” παραπάνω θα προστατευτούν. Σκεφτείτε: Αν μόνο το 20% (το minimum προστασία μάσκας) των 2 εκατομμυρίων 60+χρονων στην Ελλάδα μεταφραστεί σε 400.000 λιγότερα κρούσματα και με 1-5-10% θνησιμότητα σε 4.000-20.000-40.000 λιγότερους νεκρούς (ίσως ο δικός σου παππούς, μάνα…), αντίστοιχα, μάλλον κάτι “λίγο” αξίζει η προσπάθεια…

Σε κάθε περίπτωση, οι ηλικιωμένοι/ευάλωτοι να προσέχουν/απομονώνονται/προστατεύονται ιδιαίτερα τους επόμενους 12 μήνες ή μέχρι ανακάλυψης αποτελεσματικού ΚΑΙ ασφαλούς εμβολίου/θεραπείας κι οι υπόλοιποι, που ΠΡΕΠΕΙ σταδιακά να εκτεθούμε στον ιό σε ποσοστά 60-70% για εθνική ανοσία ή “αγέλης” (μας λείπουν 6-7 εκατομμύρια…), ας συνεχίσουμε τις (χμ… Όνειρα!) δουλείές μας ακολουθώντας τα μέτρα υγιεινής πριν καταστραφούμε ολοσχερώς οικονομικά, δημοκρατικά και ψυχολογικά… Δεν παίζουμε Μονόπολυ με ζάρια και ψεύτικα λεφτά, σπίτια και ζωές εδώ. (Για μήπως παίζουμε…

Ο ιός (και άλλοι “μεταμφιεσμένοι”…) μάλλον θα επανέρχεται τακτικά (τουλάχιστον για 1-2 χρόνια, κάποιοι μας προειδοποιούν) οπότε ας προσαρμοστούμε λειτουργικά. Το είδος μας δεν θα εκλείψει από τον covid19. Από (τι ειρωνία…) “υπερ”πληθυσμό [7.8+ δις είμαστε και με κλιμακούμενη αυτοματοποίηση/ρομποτοποίηση και συναφή ανεργία, σύντομα, σε 1-2 γενιές, του 50-90%] και μεταναστευτικές-θρησκευτικές ή πυρηνικές συγκρούσεις και “ηλίθιους” ανάλγητους μεγαλοκαπιταλιστές που καταστρέφουν (όχι τον πλανήτη per se αλλά) το ζωτικό περιβάλλον “μας” ίσως καταστραφεί πολύ συντομότερα…

Η ζωή είναι 80 χρόνια μ.ο. σύντομη πάντως αγαπητοί ζωντανοί και οι 70-80χρονοι κι οι ευπαθείς θα πεθάνουν από κάτι (covid19, γρίπη, καρκίνο, πνευμονία, καρδιά κλπ) εντός δεκαετίας έτσι κι αλλιώς. Και δεν υπονοώ να τους παραμελήσει κανείς ως “άχρηστους” ή “απορριπτέους” (έχω κι εγώ μάνα 80 ετών “κομάντο” πολυπροσφοράς και στα 56 μου πλησιάζω τα “ασημένια” σοφά χρόνια…). Αλλά η ζωή των υπολοίπων δεν πρέπει να ευνουχίζεται δυσανάλογα ή για πολύ καιρό. Μετά άλλα απολυταρχικά σενάρια παίζουν (για τους σινεφίλ, βλ. “1984”, “Matrix”, “Gattaca”, “Hunger Games”, “Metropolis” , “The Truman Show”)…

Ζωή χωρίς Απόλαυση, Λευτεριά, Εξέλιξη ή Αξιοπρέπεια, δεν θεωρώ (μαζί με τον Ρήγα κι εγώ…) πολυαξίζει κι ας γίνει (αγωνιστικά όμως…) συντομότερη… Αλλά πάντα “σχετικές” και μεταλασσόμενες είναι οι ηθικές απόψεις, τουλάχιστον οι μη ΑπολυτΑρχικές… (Υπάρχουν κι αυτοί που λατρεύουν να “φυτοζωούν” κι οι “πιστοί” που προτιμούν, υπερ-αισιόδοξα, αιώνιους άυλους παράδεισους…). Αν όλοι συμφωνούσαμε θα είμασταν προγραμματισμένοι και βαρετοί…

Οπότε, ακόμη μια φορά για να δούμε ΑΝ θα ισορροπήσουμε την ανάγκη/δικαίωμα Ζωής/Ασφάλειας με αυτή της Ευζωίας/Ευδαιμονίας/Ελευθερίας γιατι κάθε υπαρξιακή κρίση-σύγκρουση (όπως αυτή) μας προκαλεί να εξελιχθούμε ή να αφανιστούμε… Κυριολεκτικά ή ως Ελεύθερα Πρόσωπα…

Δρ. Μάνος Ζαχαριουδάκης

(“μόνο”) Κλινικός ψυχολόγος

2.μαΐου.2020