ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Νέες ταινίες: Τζέραλντ Μπάτλερ, Χαβιέ Μπαρδέμ και η πρώτη έγχρωμη ταινία του Φελίνι

Στις κινηματογραφικές πρεμιέρες της εβδομάδας o Τζέραρντ Μπάτλερ πρωταγωνιστεί σε μια disaster movie που φλερτάρει με το ψυχολογικό δράμα.

Ο Στιβ Καρέλ και ο Τζον Στιούαρτ συναντιούνται και πάλι σατιρίζοντας το προεκλογικό παιχνίδι, ο Χαβιέ Μπαρδέμ χάνεται στον κυκεώνα ενός ταραγμένου μυαλού και μιας χαοτικής ταινίας, ενώ η Αγγελική Αντωνίου μάς συστήνει τους «άγνωστους» κατοίκους της Αθήνας: τα χαριτωμένα της αδέσποτα.

ταινια

Greenland: Το Τελευταίο Καταφύγιο (Greenland)
Σκηνοθεσία: Ρικ Ρόμαν Βο
Παίζουν: Τζέραρντ Μπάτλερ, Μορένα Μπάκαριν, Σκοτ Γκλεν

Περίληψη: Ένας κομήτης απειλεί τη Γη με αφανισμό. Ο Tζον θα κάνει τα αδύνατα δυνατά για να προστατέψει τη γυναίκα και τον μικρό του γιο και να βρεθούν όλοι μαζί σε ένα ασφαλές καταφύγιο. Καθώς η ώρα μηδέν για τη σύγκρουση πλησιάζει, η οικογένεια έρχεται αντιμέτωπη με πολλά εμπόδια που την κρατούν μακριά από τη σωτηρία.

O Tζέραρντ Μπάτλερ ενώνει τις δυνάμεις του ξανά με τον Ρικ Ρόμαν Βο του «Ο Φύλακας Άγγελος Έπεσε» και αναλαμβάνει να σώσει την οικογένειά του, ενώ ένας κομήτης απειλεί να καταστρέψει τη γη.
Αυτή τη φορά ο Σκοτσέζος ηθοποιός δεν θα υποδυθεί κάποιον σούπερ κατάσκοπο με φοβερές ικανότητες, αλλά έναν απλό πατέρα, που θέλει να προστατέψει τους αγαπημένους του. Τα θραύσματα του κομήτη « Clarke» πέφτουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα στη γη και η κυβέρνηση στέλνει επιλεκτικά μηνύματα σε κάποιες οικογένειες, που θα βρουν καταφύγιο στη Γροιλανδία. Ο Τζον με τη γυναίκα του και τον διαβητικό γιο τους βρίσκονται ανάμεσα στους «τυχερούς» και ένας αγώνας ενάντια στον χρόνο αλλά και στον άνθρωπο ξεκινά.
Όταν ακούμε για καταστροφικούς κομήτες , αυτόματα προετοιμαζόμαστε για ένα disaster movie με δράση, περιπέτεια και απλοϊκό σενάριο. Κι όμως το Greenland κάνει τη διαφορά και αντίθετα από αυτό που θα περίμενε κανείς εξελίσσεται σε ένα ψυχολογικό δράμα- αν και όχι πάντα καλοχτισμένο- που καταγράφει πώς οι άνθρωποι αντιδρούν μπροστά στην απειλή και τις έκτακτες ανάγκες, ενώ ταυτόχρονα κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την κατάσταση του πλανήτη.
Ο Βο χρησιμοποιεί με μέτρο την ψηφιακή τεχνολογία και καταφέρνει να δημιουργήσει το σασπένς και την ασφυκτική ατμόσφαιρα μιας επικείμενης καταστροφής μέσα από τα γεμάτα ένταση σφιχτοδεμένα πλάνα του κι όχι με εφέ. Το γεγονός δε ότι η απειλή του κομήτη ελλοχεύει συνεχώς χωρίς πάντα να επικρατεί στην εικόνα, εντείνει ακόμα περισσότερο την αγωνία, ενώ ο Μπάτλερ, διαφορετικός από την υπερηρωηρική εικόνα που μας έχει συνηθίσει, ερμηνεύει με μέτρο έναν απλό άνθρωπο που καλείται να αντιμετωπίσει μια οριακή συνθήκη.

ταινια

Ακαταμάχητος (Irresistable)
Σκηνοθεσία: Τζον Στιούαρτ / Στιβ Καρέλ, Ρόουζ Μπερν, Κρις Κούπερ, Μακένζι Ντέιβις

Περίληψη: Ο Γκάρι Ζίμερ είναι λομπίστας της Ουάσινγκτον – ένας φιλόδοξος σύμβουλος πολιτικών και αυτός που χαράζει τη στρατηγική στις προεκλογικές καμπάνιες των Δημοκρατικών. Πιστεύει ότι βρήκε τον ιδανικό υποψήφιο για Δήμαρχο μιας μικρής κωμόπολης των μεσοδυτικών Πολιτειών, στο πρόσωπο ενός αγρότη και πρώην βετεράνου, ο οποίος σε ένα viral video από μια τοπική συνέλευση δίνει έναν ένθερμο λόγο. Έτσι ο Ζίμερ και η ομάδα του κατεβαίνουν στη μέση του πουθενά, πείθουν τον αγρότη να βάλει υποψηφότητα και όλα τα υπόλοιπα αποτελούν αμερικανική Ιστορία.
Ο κωμικός και παρουσιαστής Τζον Στιούαρτ που μέσα από τη σατιρική, πολυβραβευμένη εκπομπή «The Daily Show», αποτελούσε τον «εφιάλτη» των ρεπουμπλικάνων στις ΗΠΑ για χρόνια, ξανασυναντάει πάλι τον συνεργάτη του Στιβ Καρέλ σε μια προεκλογική σάτιρα.
Ο Γκάρι Ζίμερ οργανώνει τη στρατηγική των Δημοκρατικών, που συχνά κατηγορούνται για ελιτισμό. Στόχος του λοιπόν είναι να βρουν ένα απλό άνθρωπο να τους εκπροσωπήσει . Ο Ζίμερ τυχαία μέσα από ένα βιντεάκι θα ανακαλύψει έναν αγρότη, που δεν έχει καμία σχέση με την πολιτική, και θα αναλάβει να τον προετοιμάσει για τις επόμενες εκλογές. Στο επιτελείο του θα βρεθεί η κόρη του αγνού επαρχιώτη ήρωα και πολλοί εθελοντές που νοιάζονται για το μέλλον της μικρής τους κοινότητας. Στην πορεία βέβαια, όλα θα κυλίσουν απρόβλεπτα και οι εκπλήξεις θα είναι πολύ περισσότερες από ένα εκλογικό αποτέλεσμα.

Στη δεύτερη σκηνοθετική του δουλειά ( «Άρωμα ελευθερίας») ο Τζον Στιούαρτ στήνει μια κωμωδία καταστάσεων , βάζοντας στο στόχαστρό του τον αμοραλισμό της εξουσίας και το παρασκήνιο πίσω από την εκλογική διαδικασία υπενθυμίζοντας στους συμπατριώτες του ότι οι παλιές πολιτικές αξίες έχουν χαθεί ανεπιστρεπτί εις βάρος του λαού.
Λιγότερο αιχμηρός από ό,τι συνήθιζε στην εκπομπή, με στοιχεία μιας συμβατικής οικογενειακής κομεντί και επαναλαμβάνοντας μια χιλιοειπωμένη θέση σχετικά με το ποιοι είναι τελικά οι αληθινοί πατριώτες, ο Στιούαρτ εμπνέεται από ένα πραγματικό περιστατικό, συγκεκριμένα από τις τοπικές εκλογές στην Georgia για τη θέση γερουσιαστή, την άνοιξη του 2017. Ήταν η πρώτη φορά που μια τόσο μικρή εκλογική αναμέτρηση προκάλεσε τόση αναταραχή και που οι αντίπαλοι υποψήφιοι προκάλεσαν τέτοιο δυσανάλογο θόρυβο στα media. Οι συγκεκριμένες προεκλογικές καμπάνιες μάλιστα ήταν από τις πιο δαπανηρές στην ιστορία των ΗΠΑ.
Το θέμα όμως είναι πως το χιούμορ του Στιούαρτ και η βιτριολική του ματιά μοιάζουν να έχουν συντηριτικοποιηθεί στο όνομα της πολιτικής ορθότητας, και παρόλο που ο Στιβ Καρέλ και ο Κρις Κούπερ κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να μην καταφεύγουν σε ευκολίες προκειμένου να εκβιάσουν το γέλιο, το θέμα αλλά και ο τρόπος που σκηνοθετικά προσεγγίζεται παραείναι αμερικάνικος για να κρατήσει το ενδιαφέρον μας, αν και το παιχνίδι της δημόσιας εικόνας και του πολιτικού μάρκετινγκ είναι μια παγκόσμια κατάσταση.

αφισα

Οι Ζωές που δεν έζησα (The Roads Not Taken)
Σκηνοθεσία: Σάλι Πότερ
Παίζουν: Χαβιέ Μπαρδέμ, Σάλμα Χάγιεκ, Ελ Φάνινγκ, Λορα Λίνεϊ

Περίληψη: Κατά τη διάρκεια μιας μέρας στη Νέα Υόρκη, μια κόρη προσπαθεί να φροντίσει τον κατάκοιτο πατέρα της, ο οποίος βρίσκεται σε μια ψυχολογικά απελπιστική κατάσταση, καθώς οι σκέψεις του χάνονται μεταξύ λογικής, ονείρων και αναμνήσεων.

H Σάλι Πότερ («Ορλάντο», «Ο Άντρας που Έκλαιγε», «Το Πάρτι») επιστρέφει με μια χαοτική ταινία υπαρξιακών αναζητήσεων, που συμμετείχε στο 70ο Φεστιβάλ Βερολίνου.
Ο Λίο είναι ένας πενηνταπεντάχρονος συγγραφέας που πάσχει από πρόωρη άνοια. Η κόρη του , η εικοσιπεντάχρονη Μόλι, τον φροντίζει, όμως εκείνος δεν μπορεί να σκεφτεί συγκροτημένα, να αναγνωρίσει πρόσωπα και πράγματα, να αρθρώσει σωστό λόγο, να επικοινωνήσει τη διάθεση ή την ανάγκη του. Ταυτόχρονα, η Μόλι πρέπει να αποφασίσει πώς θα συνεχίσει τη ζωή της.
Η Πότερ, κινούμενη από την ιστορία του αδερφού της που πέθανε από πρόωρη άνοια, περιγράφει μια μέρα από τη ζωή των δυο κεντρικών ηρώων, διεισδύοντας το κατακερματισμένο μυαλό του Λίο . Η σχέση του με την πρώην γυναίκα του στο Μεξικό και μια περιπέτειά του σε ένα ελληνικό νησί, παιρνούν μεσα από αποσπασματικά flash backs , που άλλοτε λειτουργούν ως μνήμες και άλλοτε ως εκδοχές μιας άλλης ζωής. To θέμα είναι ότι σε αυτό το νοητικό παραλήρημα του Λίο, η Μόλι δεν έχει κανέναν απολύτως ρόλο, οπότε η σχέση πατέρα κόρης πάνω στην οποία φαίνεται να επενδύει η Πότερ χάνει την υπόστασή της .
Προσπαθώντας να λύσει αυτό το σεναριακό αδιέξοδο, η Βρετανή σκηνοθέτης φορτώνει σχεδόν κάθε πλάνο της με μια δραματική μουσική, που καταλήγει τελικά ενοχλητική, ενώ οι ηθοποιοί -και κυρίως ο Μπαρδέμ- μοιάζουν πελαγωμένοι μέσα σε όλες αυτές τις παράλληλες πραγματικότητες, που γίνονται τελικά απελπιστικά κοινότοπες.
Πηγή: iefimerida.gr – https://www.iefimerida.gr/politismos/nees-tainies-17092020

αφισα

Oι άγνωστοι Αθηναίοι
Σκηνοθεσία: Αγγελική Αντωνίου

Περίληψη: Ένα ταξίδι στις διαδρομές ανθρώπων και ζώων και ταυτόχρονα ένα ολοζώντανο πορτρέτο της Αθήνας, που συνεχώς αλλάζει.
Ντοκιμαντέρ για τους αδέσποτους σκύλους της Αθήνας, που ήταν υποψήφια για τον «Χρυσό Αλέξανδρο» στο διεθνές διαγωνιστικό τμήμα του Διεθνούς Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης 2020.
Η Αγγελική Αντωνίου στα χνάρια του τουρκικού ντοκιμαντέρ « Οι γάτες της Κωνσταντινούπολης» ακολουθεί για έξι χρόνια τις διαδρομές και την καθημερινότητα των χαριτωμένων αδέσποτων που επιβιώνουν κάτω από αντίξοες συνθήκες στο κέντρο της πόλης, αλλά και των σωτήρων τους, των ανθρώπων δηλαδή που επενδύουν χρόνο , χρήματα αλλά και αγάπη στο να κάνουν τη ζωή τους καλύτερη.
Ένας φαρμακοποιός, ένας συνταξιούχος που ταξιδεύει καθημερινά όλη την Αθήνα για να μοιράσει φαγητό, ένας άστεγος, είναι μερικοί από τους φύλακες των πιο χαριτωμένων τετράποδων – της Φωτούλας, του Ορφεά που αγαπούσε τα μπαρ, ή του Κωνσταντίνου- που καταγράφει με τον φακό της η Αντωνίου σε ένα οδοιπορικό, μέσα από το οποίο με τρυφερότητα και χιούμορ προβάλλεται μια διαφορετική πλευρά της πόλης. Ταυτόχρονα μέσα από την επαναλαμβανόμενη καθημερινότητα ανθρώπων και ζώων, καταγράφει την οικονομική κρίση και τις συνέπειές της, φωτίζοντας αλλιώς μια οικεία πραγματικότητα.
Πηγή: iefimerida.gr