Ψυχοποιητικά Θέματα

Περί Σεξουαλικής Αξιοπρέπειας…

Γράμμα στο γιο/κόρη μου…

Παιδί μου, μ’ αυτά που διαβάζω*, για την απουσία ΚΡΙΣΗΣ και ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ σε περιστάσεις Σεξουαλικής Κακοποίησης συνειδητοποιώ ότι πολλοί/ές από εσάς (ΔΗΘΕΝ ενήλικες) ΔΕΝ είστε καθόλου ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΜΕΝΟΙ [ΔΕΝ αναφέρομαι σε παιδιά, ούτε στον ΒΙΑΙΟ βιασμό – ποιος από μας είναι;] για τέτοιες “δοκιμασίες αυτονομίας” (κυριαρχίας-υποταγής), ούτε για τις χρόνιες ψυχολογικές συνέπειες της όποιας “ΥΠΟΤΑΓΗΣ” σας.**Οπότε άκουσέ με, μπας και προλάβουμε κάτι.

Αυτά τα ωμά δημόσια μαθήματα πολύτιμα δώρα είναι – δυστυχώς πληρωμένα με “αίμα”, “δειλία”, “ενοχές”, “ντροπή”, “πόνο”, “τρόμο”, “εφιάλτες”, “αυτοπεριφρόνηση” – άλλων σεξουαλικά “παθόντων”. Καταξιωμένων ή “φιλόδοξων” πρωταθλητών, ηθοποιών, τραγουδιστών, φοιτητών κι άλλων πολλών θυμάτων προφανώς “φοβισμένων”, “απαίδευτων”, “άπειρων” κι “απροετοίμαστων” (από ΝΑΙ ΕΜΑΣ: τούς Γονείς, τη Παιδεία μας, τη Κοινωνία ΜΑΣ)…

Διχασμός (περηφάνιας-ντροπής) με τέτοια “καταξίωση”, “επιτυχία” ή “φήμη”. Αφενός, έκαναν την αδιανόητα (για τους υπόλοιπους “ακέραιους”) δύσκολη ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΑΝΑΤΑΣΗΣ. Αφετέρου, “να τη χέσ*” την επιτυχία” λέει ο λαός, ΑΝ ΔΕΝ ΠΑΛΕΨΑΝ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ. Να το θυμάσαι παιδί μου: πρότυπα “γενναιότητας”, “ορθής κρίσης”, “αυτοδιάθεσης” ΔΕΝ είναι κανείς τους ΜΕΧΡΙ (κι ΑΝ ποτέ τολμήσει) να ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙ με θάρρος τα ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ και τα ΟΡΙΑ τού κορμιού του και την ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ του.

Για να μην χαραμιστούν όμως τα λάθη και τα παθήματά τους, για να μην επαναλαμβάνονται από τους νεώτερους, επιτακτικό είναι εσείς οι ακόμη ανήλικες και οι άλλοι “δήθεν ενήλικες” (άντρες και γυναίκες, ομο- και ετερο-φυλόφιλοι) των 19, 21 ή 31 ετών να μάθετε να ΔΙΕΚΔΙΚΕΙΤΕ από μικροί την ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ σας. Αν όχι, ΝΟΘΕΥΕΤΑΙ κάθε ουσιαστική έννοια “αγώνα”, “μόρφωσης”, “ηθο-ποιήας”, “μάθησης” (για κάθε αθλητή, καλλιτέχνη, επιστήμονα, “σοφό”, ΟΛΩΝ μας) στην αυθεντική Ζωή…

Γιατί αλλιώς “προς τι” όλα αυτά; Τα “φώτα” της φήμης, της δημοσιότητας; Για τη ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΤΙΚΗ “υποκριτική” διασκέδαση κάποιων; Γι αυτή την ουσία των Αξιών, της Λευτεριάς, του Δικαίου, της Ομορφιάς, της Αξιοπρέπειας, της Αλήθειας δεν “αγωνιζόμαστε” και “μορφωνόμαστε” και τους χρίζουμε “ηθικά παραδείγματα”, “ηρωικά πρότυπα”, “καμάρια μας”; Γι αυτό δεν τους “πληρώνουμε” (με χρήμα, χειροκρότημα, ψήφους, δόξα, θαυμασμό) στα έδρανα, τις πίστες, τα γήπεδα, τις σκηνές και τις οθόνες; Συμβολικό και ψυχαγωγικό συχνά το μέσο, αλλά εκπαιδευτικά, πρακτικά, μάθηση ΧΡΗΣΙΜΩΝ ΑΞΙΩΝ/ΔΕΞΙΟΤΗΤΩΝ και ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ για τη πραγματική κοινωνία/ζωή δεν είναι ο αθλητισμός, το θέατρο, το πανεπιστήμιο; (ΑΝ ΟΧΙ να βλέπουμε μόνο σκληρό πορνό για να προετοιμαζόμαστε για το Αγοραίο γαμ*σι.)

Παιδί μου, όταν ο έμπειρος πονηρός αναίσθητος ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΤΗΣ επιδιώξει να “ασελγήσει” πάνω σου (στο στόμα, το στήθος, το αιδοίο/πέος, τον πρωκτό σου) λες κι είσαι ΣΚΕΥΟΣ της ηδονής του, στο παιχνίδι της ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ του, ΚΥΝΙΚΑ-ΩΜΑ, ΑΠΟΠΛΑΝΗΤΙΚΑ-ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΑ, ΕΚΒΙΑΣΤΙΚΑ-ΑΠΕΙΛΗΤΙΚΑ ή δήθεν “ΕΥΓΕΝΙΚΑ” για να σε “διευκολύνει” στην “εκπαίδευση”/εξέλιξή σου (ενώ μόνο καταστρέφει την αυτοεκτίμησή σου) σου ζητάει οτιδήποτε ΑΗΔΙΑΣΤΙΚΟ, ΟΔΥΝΗΡΟ, ΠΟΤΑΠΟ, ΔΥΣΑΡΕΣΤΟ ή απλά ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟ (για εσένα ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ) σεξουαλικό ή μη (να ντυθείς χανουμάκι, να γιαλίσεις τις μπότες του, να στρώσεις το καναπέ του, ν’ αρμέξεις τη κότα του), να κάνεις το ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ παραβιάζει τις Αξίες ή Αξιοπρέπειά σου ΜΗ ΔΙΣΤΑΣΕΙΣ να ΕΝΑΝΤΙΩΘΕΙΣ, να ΑΡΝΗΘΕΙΣ, να ΠΑΛΕΨΕΙΣ.

Πάντα μαζί σου θα είμαι παιδί μου, ηθική σου βάση ακόμη και στα λάθη σου, ΑΛΛΑ ΜΗ ΞΕΧΝΑΣ: ΑΝ ΔΕΝ το θέλεις, ΔΕΝ το ποθείς, ΔΕΝ το επιθυμείς ή γιατί σε ΠΟΝΑ, σε ΑΠΑΞΙΩΝΕΙ, σε ΤΑΠΕΙΝΩΝΕΙ με τον όποιο “δάσκαλο”, “μαέστρο”, “προύχοντα”, “διευθυντή”, “θεραπευτή”, “ιερέα”… κι ΑΝ (νιώσε το ΤΩΡΑ) ΔΕΝ θέλεις (μια μέρα, ένα χρόνο, 10 ή 23 χρόνια αργότερα) να ΑΙΣΘΑΝΘΕΙΣ, να θεωρηθείς, ως ένα ακόμη αφελές, παθητικό, δειλό, συγχισμένο, αναξιοπρεπές δουλικό “θύμα” που το ΛΥΠΟΥΝΤΑΙ ή (πολύ χειρότερα – γιατί οι άνθρωποι είναι συμπονετικοί με τα ανήμπορα αθώα θύματα μα και ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΤΙΚΑ ΣΚΛΗΡΟΙ με τους “ανήθικους”, τους “ηλίθιους/ες”, τους “αναξιοπρεπείς”) το ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΥΝ (ως “μαλ*κισμένο”, “πουστρ*κι” ή “πουτ*νάκι”) ΠΑΛΕΨΕ… Για να μην ΝΤΡΟΠΙΑΣΤΕΙΣ ούτε εσύ, ούτε κι οι γονείς ή οι δάσκαλοί σου… ΕΜΕΙΣ, ΟΛΟΙ ΜΑΣ, γιατί μάλλον ήμασταν ΑΠΟΝΤΕΣ όσον αφορά τα σημαντικά πρακτικά ψυχο-ηθικά μαθήματα (περί ΑΓΩΝΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ, ΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑΣ, ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑΣ) της ΖΩΗΣ· γιατί σου μάθαμε άλλα περιττά κι ανούσια “περί επιτυχίας” στο Χρηματιστήριο των Αξιών (όπως ίσως υποδηλώνεται στην απουσία ΚΡΙΣΗΣ και ΑΞΙΟΠΡΕΠΟΥΣ αντίδρασής σου).

Γιατί ΑΝ φοβήθηκες, “πάγωσες” κι “υποτάχτηκες” σαν άβουλος δούλος/α (παρότι ΚΑΜΙΑ ΦΥΣΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ της ζωής σου ή παρουσία βίας δεν υπήρξε) ΔΕΝ ΕΚΡΙΝΕΣ Ορθά, ΔΕΝ ήσουν σωστά ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΜΕΝΟΣ/Η, ΔΕΝ ΠΑΛΕΨΕΣ για την αξιοπρέπεια σου, ΠΑΡΑΔΟΘΗΚΕΣ (κορμί και ψυχή) υπερβολικά εύκολα γιε/κόρη μου. Χωρίς αγώνα…

Κι ίσως ΔΕΝ θα ευθύνεται μόνο ο ΦΟΒΟΣ σου εμπρός σε κάποιον “υποτίθεται” ισχυρό, εμπρός σε κάποιον ΘΡΑΣΥΔΕΙΛΟ που “έριχνε άδεια για να πιάσει γεμάτα”, επειδή κατάλαβε ο ΕΜΠΕΙΡΟΣ/ΠΟΝΗΡΟΣ/ΧΕΙΡΙΣΤΙΚΟΣ/ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟΣ/ΑΝΑΙΣΘΗΤΟΣ/ΔΙΑΣΤΡΟΦΙΚΟΣ ότι λόγω της απειρίας σου είσαι ευάλωτο χειραγωγήσιμο σεξουαλικό “παιχνίδι-κουτορνίθι”…

Κυριότερα (κατανοώ πόσο χειρότερα ακούγεται/είναι αυτό, παιδί μου…) ίσως θα ευθύνεται η δική σου ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ ή ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗΣ, ΗΘΙΚΗΣ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗΣ ή ΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ ΑΥΤΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ. Γιατί ΕΠΕΤΡΕΨΕΣ στον χειριστικό θύτη να σ’ εκμεταλλευτεί και κακοποιήσει ΧΩΡΙΣ ΣΘΕΝΑΡΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ (πάλεψες; έφυγες; ούρλιαξες; τον έβρισες; τον περιφρόνησες;) και ίσως και με δική σου “συνεργία” (όπως θα επιχειρηματολογήσει εύλογα αυτός κι οι δικηγόροι του ΑΝ ΠΟΤΕ τον κατηγορήσεις)… “επειδή πήγες σπίτι του, επειδή ήπιατε, επειδή σιώπησες, επειδή υπάκουσες, επειδή έπεσες στα γόνατα και τον ηδόνισες [μόνο και μόνο επειδή “σου το ζήτησε”; θα αποδείξεις έτσι ότι σε “βίασε” αφελές καμάρι μου;], επειδή ΔΕΝ έφυγες, επειδή ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΔΕΝ ΕΝΑΝΤΙΩΘΗΚΕΣ”, ακυρώνοντας τα όποια άλλα έγκυρα επιχειρήματα σου, αθωώνοντάς τον λόγω φαινομενικής “συναίνεσής” σου. (Στη Δίκη: “Κανείς δεν τον/την πίεσε αλλά μετά ίσως ντράπηκε, το μετάνιωσε και κατήγγειλε, κε Πρόεδρε, αλλά όλα μέχρι τότε δείχνανε ότι τα ήθελε…”). Νιώσε έγκαιρα παιδί μου, τι ΘΑ συμβεί…

Κι ασχέτως αν ποτέ πάρεις ΕΚΔΙΚΗΣΗ (μιντιακή; αυτοδικία;) ή όχι, αν θα ΔΙΚΑΙΩΘΕΙΣ δικαστικά (ΑΠΙΘΑΝΟ με 99% των βιαστών να αθωώνονται, ΜΗΔΑΜΙΝΟ σε περιπτώσεις σαν των ΤΌΤΕ σιωπηλών/υποτακτικών Νίκου Σ./Σοφίας Μπ., μάλλον δίπλα σου θα κυκλοφορεί, αυτός “γαμάτος” στο χώρο του κι εσύ οργισμένο/φοβισμένο “θύμα” κάπου αλλού… ) τίποτα από αυτά δεν θα ΑΝΑΙΡΕΣΕΙ το δικό σου βιασμό/κακοποίηση/ταπείνωση, τη χρόνια ΕΝΟΧΗ και ΝΤΡΟΠΗ σου επειδή ΔΕΝ ΑΝΤΕΔΡΑΣΕΣ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ… Ρώτησε την πρωταθλήτρια Σοφία Μπεκατώρου που για 23 χρόνια βασανιζόταν “γιατί” και “πώς” ανέχτηκε ΣΙΩΠΗΛΑ τον ΒΙΑΣΜΟ της για ένα (τι δίλημμα) γαμ*μένο μετάλλιο. Μα επειδή οι προτεραιότητες/αξίες αλλάζουν με τα έμπειρα χρόνια ΖΥΓΙΣΕ παιδί μου από τώρα: Τι χάνεις και τι κερδίζεις ΑΝ ΔΟΥΛΙΚΑ-ΦΟΒΙΚΑ ΥΠΟΤΑΧΘΕΙΣ; Γιατί κάποιες εμπειρίες σε σημαδεύουν με σίδερο για πάντα. Τουλάχιστον ας είναι περήφανες “ουλές μάχης” κι όχι “μαρκάρισμα δούλων”…

Δικές σου επιλογές γιε μου και κόρη μου…

Δρ. Μάνος Ζαχαριουδάκης*

Αν ήταν ο γιος/κόρη μου, θα σοκαριζόμουν και με την άνεση/κυνικότητα/ωμότητα/βία του θύτη μα και με την (θεωρώ) ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΗ (άνευ βίας/απειλών) αρχική ΠΑΘΗΤΙΚΟΤΗΤΑ/ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΤΗΤΑ του “θύματος” 19χρ. Νίκου Σ. Διαβάστε: «Μου ΖΗΤΗΣΕ [ο σκηνοθέτης] αυταρχικά να κάνω στοματικό έρωτα στο ΝΕΑΡΟ που καθόταν δίπλα μου. ΤΟ ΕΚΑΝΑ κι ένιωθα, κοιτάζοντας το παιδί, ότι κι αυτός δεν αισθανόταν άνετα, είχε μία εξίσου τεράστια ΑΜΗΧΑΝΙΑ με μένα. Το παιδί αυτό ήταν ευγενικό μαζί μου, ενώ ο σκηνοθέτης, ήταν “αυτοκρατορικός”, σαδιστικά αυταρχικός. Μετά ΜΟΥ ΖΗΤΗΣΕ να κάνω στοματικό έρωτα και στον ίδιο», λέει ο Νίκος Σ. [ΤΟ ΕΚΑΝΕ. ΔΕΝ ΕΦΥΓΕ.] ΜΕΤΑ ήρθαν τα χειρότερα [όπως περιγράφει] όταν πήγε στο κρεβάτι και βίαια ο σκηνοθέτης τον ακινητοποίησε και παραΒΙΑΣΕ με μεταλλική ράβδο τον πρωκτό του ενώ το άλλο “παιδί” [20 χρονών;] ΚΑΘΟΤΑΝ στο κρεβάτι και ΚΟΙΤΟΥΣΕ. [Πηγή: iefimerida.gr 8.2.21]

**ΔΕΝ μου ήταν εύκολο να το γράψω το συγκεκριμένο άρθρο. Γιατί δεν “κατηγορώ κανένα θύμα”, Ο ΘΥΤΗΣ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΒΙΑΣΜΟ/ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ και δεν ήθελα να φανεί αλλιώς. Έχω γράψει εκτενώς επί του θέματος πρόσφατα (τη σεξουαλική κακοποίηση της Μπεκατώρου και τις αντιδράσεις των θυμάτων, τον βιασμό της 11χρονης, τον ναρκισσιστή Κιμούλιο, κά) και ελπίζω να μην παρερμηνευτούν τα κινήτρά μου. Αλλά κι αυτή η πλευρά πρέπει ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΑ να ειπωθεί στους γιους μας και κυρίως τις κόρες μας. Για να αποφύγουμε κι άλλα τέτοια. Για να προετοιμάζονται (εύχομαι με κάποια άλλη ΠΑΙΔΕΙΑ, αλλιώς, πιο διεκδικητικά των δικαιωμάτων τους) για την πραγματικότητα και συνέπειες των όποιων επιλογών τους… Ευχαριστώ για τη κατανόηση σας.