Βολογραφήματα....

Γιαγιάδες και καθαρίστριες… αυτή η μάστιγα!

Μεγάλη απειλή για την οικονομία και την εύρυθμη λειτουργία του Δημοσίου, συνιστούν, όπως αποδεικνύεται συχνά – πυκνά, οι ηλικιωμένες και οι καθαρίστριες.

Αυτές… η «πληγή» της οικονομίας, οι φορείς της παραοικονομίας, που εξαπατούν το Δημόσιο και παρουσιάζουν πτυχία και περγαμηνές αποφοίτησης από το Δημοτικό για να παίρνουν παράνομα τα χρήματα των τιμίων φορολογουμένων.

Αφού «εξαρθρώθηκε» η δράση της γιαγιάς που στα 90 της πουλούσε τερλίκια για να συμπληρώσει το πενιχρό της εισόδημα – έτσι είπε αυτή, ποιος ξέρει τι συνταξάρα να έπαιρνε άραγε – προ ημερών και δεύτερη δαιμόνια γιαγιά, 80 ετών παρακαλώ, στην Κατερίνη, συνελήφθη επ’ αυτοφώρω να πουλά χόρτα χωρίς να έχει άδεια μικροπωλητή… οποία κατάντια! Μάλιστα, θα πληρώσει διοικητικό πρόστιμο 200 ευρώ, ενώ θα παραπεμφθεί σε ρητή δικάσιμο.

Άλλη, στα Γιάννενα αυτή τη φορά, καθαρίστρια, μητέρα 13 παιδιών, καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης τριών ετών με αναστολή, επειδή υπέπεσε στο ολέθριο σφάλμα να διορθώσει κατά ένα έτος στο απολυτήριο Δημοτικού, το έτος κατά το οποίο αποφοίτησε. Και βέβαια, να μην ξεχάσουμε την τεράστια «εγκληματία» – καθαρίστρια του Βόλου, που παρουσίασε πλαστό απολυτήριο δημοτικού και, ευτυχώς, ξεσηκώθηκαν συνδικαλιστές και οργανώσεις και η γυναίκα αθωώθηκε.

Είναι αδίκημα να πουλά κανείς χωρίς άδεια; Προφανώς. Είναι σφάλμα η παραποίηση πιστοποιητικών του Δημοσίου; Οπωσδήποτε.

Το μεγάλο έγκλημα, όμως, είναι αυτό που έχει συντελεστεί στην ελληνική κοινωνία, όλα τα χρόνια του μνημονίου. Κι αν βγήκαμε (sic..) από τα μνημόνια, η ένδεια παραμένει. Οι συντάξεις – ανέκδοτο, οι μισθοί – χαρτζιλίκι για βαφτιστήρια, η αδυναμία να δοθούν μισθοί, η μεγαλύτερη αδυναμία να βρει κάποιος μία εργασία που θα του αποφέρει ικανοποιητικό εισόδημα για να ζήσει με αξιοπρέπεια και χωρίς να παρανομεί, αυτά συνιστούν το μεγαλύτερο έγκλημα.

Δυστυχώς, όμως, μέχρι τώρα, κανείς δεν βρέθηκε να δικάσει τους υπαίτιους. Κανείς δεν βρέθηκε να καθίσει στο σκαμνί εκείνους που ωθούν γιαγιάδες στην παρανομία και καθαρίστριες στην πλαστογράφηση.

Τουλάχιστον, η κοινωνία εξακολουθεί να αντιδρά σε τέτοιες κραυγαλέες περιπτώσεις και να εκφράζει την κατανόησή του σε αυτές τις «παρανομίες». Τουλάχιστον, δεν ζητάει κανείς την κεφαλή της γιαγιάς επί πίνακι, αφού αυτή η γιαγιά και κάθε γιαγιά, θα μπορούσε να είναι η δική μας.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ Δ. ΛΑΜΠΡΟΝΙΚΟΥ